Producenci

Su-100

Dostępność: średnia ilość
Wysyłka w: 5 dni
Cena: 60,00 zł 60.00 (13,67 €)
ilość szt.
dodaj do przechowalni

Opis

 

W końcu 1943 roku, w związku z planowanym przezbrojeniem czołgu T-34 w armatę 85 mm, konieczne stało się dalsze wzmocnienie uzbrojenia dział samobieżnych. Podjęto decyzję o skonstruowaniu nowego średniego działa samobieżnego, wyposażonego w armatę 100 mm. Zespół pod kierunkiem gen. F. Pietrowa z Fabryki Artyleryjskiej nr 9 w Swierdłowsku, skonstruował nową armatę oznaczoną D-10. Równocześnie, w fabryce „Uralmaszzawod” w Swierdłowsku, dokonano adaptacji kadłuba działa SU-85.


 

The SU-85 was developed from the chassis of the T-34 tank replacing the turret with a larger, fixed superstructure that allowed a larger gun to be fitted: the 85 mm D-5 gun, providing dramatically upgraded firepower compared to the T-34's 76.2 mm models. Introduced to service in 1943, the SU-85 was quickly rendered obsolete as a new tank design featured the same gun on the T-34-85.[1]

This prompted the design of a more advanced turretless tank destroyer with an even more powerful cannon. Development was conducted under supervision of L. I. Gorlitskiy, chief designer of all medium Soviet self-propelled guns. The work started in February 1944 and the first prototype of the SU-100, "Object 138", was delivered in March. After intensive testing with different models of 100 mm gun Soviet engineers approved the D-10S gun for mass production.[1] This gun was developed in Constructors Bureau of Artillery Factory No. 9 under the guidance of F. F. Petrov. After the Second World War this gun was installed on T-54 and T-55 tanks; these vehicles and their derivatives were in service forty years after initial development.

It was built at the UZTM (Russian abbreviature УЗТМ for Уральский Завод Тяжелого Машиностроения – Ural Heavy Machinery Factory, also called Uralmash) in Yekaterinburg. The SU-100 quickly proved itself to be able to penetrate around 125 mm (4.9 in) of vertical armor from a range of 2,000 m (1.2 mi) and the sloped 80 mm (3.1 in) front armor of the German Panther from 1,500 m (0.93 mi).[1]

The hull of the SU-100 had major improvements over the SU-85; the thickness of the front armour was increased from 45 to 75 mm (1.8 to 3.0 in), and the commander's workplace was made in a small sponson on the right side of the hull; combined with the commander's cupola this improved the commander's effectiveness. Its German Jagdpanzer-family counterparts — the Jagdpanzer IV, Jagdpanther and Jagdtiger, by comparison, lacked this key piece of observational equipment. On the other hand, the SU-100's optics were inferior. For better ventilation two ventilator units were installed, instead of only one as in the SU-85. Mass production began in September 1944.

________________________________________________________________________________________________________________________

Nowe działo samobieżne przyjęto do uzbrojenia armii radzieckiej w lipcu 1944, a do końca 1944 roku dostarczono ok. 500 nowych dział. W pierwszej połowie 1945 wyprodukowano jeszcze ok. 700 wozów.

W 1944 roku zostało zaprojektowane działo Uralmasz-1, znane jako SU-101 i drugi prototyp uzbrojony w armatę 122 mm SU-102, jednak nie weszło do produkcji ze względu na koniec wojny.

Były one niezwykle efektywnym środkiem walki z nowymi typami czołgów niemieckich. Odegrały bardzo istotną rolę w końcowej fazie wojny, m.in. w operacji balatońskiej i berlińskiej.

Od kwietnia 1945 roku, działa SU-100 znalazły się w uzbrojeniu ludowego Wojska Polskiego, ale większe ich ilości dotarły dopiero po wojnie. Na uzbrojeniu Wojska Polskiego pozostawały do końca lat 60.

Opinie o produkcie (0)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl